shutterstock_103175579-1024x682

İlkokul hazırlığı için 5 öneri!

Birden fazla ebeveyn, yeni eğitim yılının hızla yaklaşmasıyla, ilk yılda çocuklarının harfleri tanıyıp tanıyamayacağından ya da okuma yazma ile ilgili sürecin ne olacağından endişe ediyorlar. Ancak, ilkokulda başarı için bu gerçekten önemli olan şey bu mu?

Anaokulu öğretmenlerine ilkokul hazırlığı için en önemli beceriler sorulduğunda, kurşun kalem kullanmak 20’ye kadar saymak, şekilleri adlandırmak gibi akademik davranışlar yerine, yönergelere uyma, sırasını bekleme veya başkalarıyla iyi iletişim kurma gibi sosyal davranışların daha önemli olduğunu belirtirler (Lin, Lawrence, & Gorrell, 2003). Öğretmenler aynı zamanda fiziksel olarak sağlıklı olan, sözlü olarak iletişim kurabilen ve yeni faaliyetler hakkında hevesli ve meraklı olmanın, okula hazırlıkta çok önemli olduğunu belirtirken, talimatları izlemek, yıkıcı davranışlarda bulunmamak ve kendine duyarlı olmak gibi sosyal becerilerinin de gerekli olduğunu rapor etmektedir (Heaviside & Farris, 1993). Sizlere okul başlamadan önce çocuklarınızın birinci sınıfa daha iyi hazırlanması için önerdiğimiz beş maddeyi sizler için derledik:

  1. Çocuğunuzun duygularıyla ilgili konuşun, bu duyguları etiketlemelerini ve açıklamalarını isteyin. Çocuğunuz bundan rahatsızlık duyarsa, otistik ya da diğer gelişimsel engelli çocuklar gibi, kişisel duygularından bahsederken, çocuk kitaplarında tasvir edilen duygular hakkında tartışmaları teşvik edip, duyguların etiketlenmesine ve açıklanması için yönlendirin. Diğerlerine daha çok yardımcı olan, daha sık paylaşan, daha sosyal davranış sergileyen çocukların ebeveynlerinin sıklıkla çocuklarının duyguları ile ilgili bu tür tartışmaları daha çok yapan ebeveynler olduğu bulunmuştur (Brownell, Svetlova, Anderson, Nichols, & Drummond, 2012).
  2. Bağımsız problem çözmeyi teşvik edin. Çocukların sorunlarını kendileri çözmek için itildiği zaman, hayal kırıklığını yönetebilmek ve kendileri için zor olan bir görevle devam edebilmek yoluyla kendini düzenleme becerileri geliştirirler (Sanders & Mazzucchelli, 2013). Bu yöntem, çocukların zorluklarla çalışmaya devam etmesine yardımcı olabilir. Örneğin, bir kelimenin başlangıç sesini bulmaya çalışırken (badem hangi ses ile başlar?), o harfle başlayan kelimelere örnek verebilir (balık, basit,batı) ve cevabı tam olarak vermeden cevaba ulaşmada yardım sağlayabilirsiniz.
  3. Çocuğunuzun kendi duygularını düzenlemesine karşı verdiğiniz ödüllendirmede spesifik ve tutarlı olun. Çocuğunuz bir duruma olan duygusal tepki yönetmek için bir strateji uyguladığında, çocuğun bu belirli durumu nasıl davrandığına ilişkin neyi sevdiğinizi belirterek bu tür stratejileri teşvik edin. Örneğin, çocuk alaycı bir yaşlı kardeşten uzaklaştığında, “Sizi alayken kız kardeşinizi görmezden geldiğinizi çok seviyorum” diyebilirsiniz. Bu ifadeler, çocukların benzer durumlarda etkili stratejileri kullanmaya devam etmesine yardımcı olur (Sanders & Mazzucchelli, 2013 ).
  4. Kendi duygularınızla yüzleş. Duyguları doğrulamaya ve kabul etmeye çalışan ebeveynler, kendi çocuklarının da duygularını teşvik etme eğilimindedir ve duygu düzenlemesinin geliştirilmesine katkıda bulunan, duygu ile ilgili problem çözme eğilimindedir (Meyer, Raikes, Virmani, Waters ve Thompson, 2014) . Çocukların duygularını olumsuz yönde etkilemek veya önemini azaltmak yerine ebeveynler duyguları çocuklarla desteklediklerinde ve tartıştıklarında, çocuklar duygularla baş etmeye yönelik yapıcı stratejiler geliştirebilirler; bu da onların duygusal hareketleri yönlendirmelerine yardımcı olurlar ve böylece arkadaşları ile sosyal davranışlarda bulunmalarına ve arkadaşlarıyla ilişki kurmalarına yardımcı olurlar .
  5. Sosyal durumlarla ilgilenin. Çocuğunuz yeni bir çevrede olma, yeni akranlar, öğretmenler yani yepyeni bir etkileşim grubu ile ilgili endişeler yaşıyor olabilir. Daha önce listelenen stratejilere dayanarak çocuğunuzu destekleyen bir unsur, bunları doğrulamak ve kabul etmek için bu kaygıları ve duyguları tartışmaktır. Bunu bir adım daha ileri götürmek için, potansiyel senaryoları birlikte gezinin, zor bir etkileşimde bulunma seçeneklerini tartışın ve çocuğunuzu çeşitli durumlarda kullanılmak üzere olumlu sosyal becerilerle donatın. Örneğin, çocuğunuz sınıfa girerken ne olacağından ve yeni arkadaşlar edinmek için diğer çocuklara nasıl yaklaşacağından bahsedin.

Çocuklar esnektir ve yeni şeylere çabucak adapte olur ve yeni şeyleri çabucak öğrenirler. Duygular hakkında konuşmaya başlayın, problem çözmeyi teşvik edin ve hazır olduğunuzda sosyal durumlar ve ilişkilerle ilgili nasıl yönlendirebileceğinizi değerlendirin. Çocuğunuz fazladan desteği hemen hayatına adapte ederek eğlence dolu ve pozitif bir ilkokul başlangıcı yapacak!

Referanslar:

Brownell, C. A., Svetlova, M., Anderson, R., Nichols, S. R., & Drummond, J. (2012).  Socialization of early prosocial behavior: Parents’ talk about emotions is associated with sharing and helping in toddlers.  Infancy, 18(1), 91-119.

Heaviside, S., & Farris, S. (1993). Public school kindergarten teachers’ views on children’s readiness for school. Washington, DC: National Center for Education Statistics.

Lin, H., Lawrence, F. R., & Gorrell, J. (2003).  Kindergarten teachers’ views of children’s readiness for school.  Early Childhood Research Quarterly, 18, 225-237.


					

Yorum Yapılmamış

Düşüncelerini Paylaş

Yukarı