Çocuklarda Yas ve Travma Süreci

Oyun terapisini yas tutan ve travma geçiren çocukların deneyimlerinden kurtulmalarına yardımcı olmak hedefi ile de uygulamaktayız. Bu yazımızda sizlere yas ve travma yaşayan çocuklara yaklaşımlarımızdan bahsedeceğiz.

  • Yaşadıkları korkunç kayıp ve travma deneyimleri sonucundan kendilerine, başkalarına ve çevrelerine baktıklarında gördükleri şeyleri tanımlamak için çocukların sözsüz ve mantık dışı dünyaları ile uygulanmaktadır.
  • Travma ile bilgilendirilmiş çalışmanın birincil ilkesi olan “zarar verme”yi göz önüne aldığımızda, uygun olan müdahaleyi seçerken çocukların maruz kaldıkları olayı nasıl deneyimlediklerini belirlememiz gerekmektedir.
  • Umut, güç ve dayanıklılık mercekleri aracılığı ile, çocuklara yardımcı olmak üzere tasarlanmış yeni duyumsal deneyimler sunmak için çocukların öznel deneyimlerine dair meraklı tanıklar olmamız gerekir.
  • Yas ve travma yaşamış çocukların kendi dünyalarının neye benzediğini ifade edebilmeleri ve iletişim kurmaları için sözsüz temelli yollar sunarız.
  • Etkileşimlerimiz güvenli, yapılandırılmış ve öngörülebilirdir ve çocuklar tarafından yönlendirilmektedir. Aynı zamanda, etkileşimlerimiz çocukların tepkilerini düzenleme yollarını öğrenmelerine yardımcı olmak için de yönlendiricidir.

Yas ve travma yaşayan çocuklarda yalnızca gösterdikleri semptomlar değildir. Çocuklar bu dönemde kendilerini, başkalarını ve çevrelerini deneyimleme yollarını deneyimlerler. Yas ve travma geçirmiş çocukların öznel dünyası; görülen, duyulan ve potansiyel bir tehdit olarak algılanan şeyler tarafından tetiklenen duyulara tepki gösteren kapalı bir dünyadır. Çocuklar , düşündükleri şeyler yüzünden değil hissettikleri şeyler yüzünden harekete geçerler. Müdahalelerimizi, bu çocukların güvenlik konusundaki duygularını düzenlemeye ve onların uyarılmış hayatta kalma tepkilerini etkisiz hale getirmek için güçlendirmeye yönelik yaparız.

İhmal edilmiş, ötelenmiş veya çözümlenmemiş yas ve travmadan sonra savaşma, kaçma veya donup kalma gibi hayatta kalma davranışları görmemiz mümkündür. Çocukların davranışlarını değiştirmek istiyorsak, kendilerini, başkalarını ve çevrelerindeki dünyayı deneyimleme biçimlerini değiştirmeliyiz.  Çocuklar genellikle “Bana kim bakacak? Başka kötü ne olacak?” gibi soruları merak ederek endişe hissederler. Bu süreçte çocuğun yaşı göz önüne alınarak gerekli açıklamaları kısa ve net olarak kendisine vermeliyiz. Güvenli ve ilgi dolu bir ilişki geliştirmek, çocukların dünyalarında kendilerini daha az yalnız hissetmelerine yardımcı olur.

 

Unutulmamalıdır ki; her müdahale her çocuğa uygun değildir. Çocukların travmayı deneyimledikleri öznel yolları bilmek, tekrar bir travma yaşamasını engellemektedir.

 

 

Beril ARIKAN

Psikolog&Aile Danışmanı

 

*Bu yazımızda Crenshaw Stewart’ın Oyun Terapisi kitabından bölümlere de yer verilmiştir.

Yorum Yapılmamış

Düşüncelerini Paylaş

Yukarı